Weekblad deGouda digitaal

Kat in de Stad: Aan het lijntje

Zoals de meesten van jullie weten was ik kortgeleden een weekje op vakantie. Iets wat voor mij nieuw was. Mijn vorige mens, de boer, was nooit langer dan een halve dag van huis. Wie moest er anders de koeien melken? Terugkijkend heb ik gemengde gevoelens over vakantie vieren. Niet in de laatste plaats door de ondoorgrondelijke acties van mijn mensen.

 

Het begon ermee dat ik na aankomst op de Veluwe al direct paniek had gezaaid door met een oogverblindende souplesse in een boom te klimmen. Natuurlijk had ik het even benauwd gehad toen ik meters boven de grond op een dunne tak balanceerde, maar ik was er toch maar mooi op eigen kracht weer uit gekomen en keurig op het zachte mos geland. Kathleen had me zelfs vergeleken met een panter, vanwege die goed uitgemikte sprong. Ik had verwacht dat ik hiermee wel had bewezen dat ik mijn mannetje stond in het bos. Of vrouwtje, voor degenen die hier waarde aan hechten.

Niets was minder waar. De rest van de dag moest ik binnen blijven, want zowel Joost als Kathleen hadden, volgens eigen zeggen, geen rust als ik vrij rond liep. Stel dat ik weer zo’n onbezonnen actie zou ondernemen. En dus zat ik achter het raam en moest ik toekijken hoe mijn mensen de hele middag in een tuinstoel op het terras zaten. Kathleen met een dik boek en Joost met een tijdschrift over auto’s. Ik begreep niet dat ze hiervoor dat hele eind hadden gereden. Lezen kun je tenslotte ook thuis op de bank doen. Ondertussen zat ik opgesloten als een gevangene. Teleurgesteld over dit alles trok ik me terug in de slaapkamer voor een dutje op het smalle tweepersoonsbed.

De volgende dag waren Joost en Kathleen al vroeg de deur uit. Ik had me verplaatst van het bed naar het grote raam dat uitzicht bood op het bos. Verlangend keek ik naar de vlinders die van struik naar struik dansten en luisterde ik naar het getjilp van de vogels hoog in de bomen. Was ik maar terug in de stad, dacht ik, waar ik op mijn favoriete bruggetje boven de gracht kon liggen. Of liever nog, op de boerderij waar ik dag en nacht rond kon zwerven en waar niemand zich druk maakte over bomen waar ik in zou klimmen. Met een zucht krulde ik me op en sloot mijn ogen.

‘Koosje, we hebben iets voor je!’ Ik schrok wakker uit een diepe slaap en keek op. Mijn mensen stonden voor me, ik had ze niet eens binnen horen komen. Joost zwaaide met een lang koord en Kathleen hield een smal bandje in haar hand.

‘Nu kun je tenminste ook naar buiten,’ zei Kathleen. Haar ogen straalden.

Er begon me iets te dagen. Dit leek verdacht veel op een halsband en een riem, waarmee men honden aanlijnt. Dat zal toch niet waar zijn, dacht ik. Weten ze dan niet dat wij katten vrije geesten zijn en dat je ons nooit moet vastbinden? Op hetzelfde moment tilde Joost me op en zette me op de tafel, waar ik normaal niet op mag. Ik wilde ervan af springen, maar hij hield me stevig vast. Kathleen kwam naast hem staan en deed het halsbandje om mijn nek. Daarna gespte ze het koord eraan.

‘Dat staat je prachtig, Koosje! En weet je wat zo fijn is? Deze lijn is wel acht meter lang. Zo kun je tenminste vrij rondbanjeren, zonder dat je in zeven sloten tegelijk loopt.’

In mijn hoofd riep een stem iets wat nog het meest leek op ‘ammenooitniet!’ Ik probeerde me te ontworstelen aan Joosts greep, maar hij tilde me opnieuw op en zette me op het terras voor het huisje. Het koord hield hij in zijn hand.

Verhaal gaat verder na de foto

‘Hup Koosje, lopen maar,’ zei hij. ‘Het is heerlijk hier, zo midden in de natuur.’

Ja, dat had ik al lang gezien, maar op deze manier was de lol er wel vanaf. Ik bleef demonstratief zitten. Joost trok zachtjes aan het koord en ik zette me schrap. Mooi dat ik niet ging lopen aan zo’n touw. Ik was toch geen hond? Joost trok iets harder. Ik kon mezelf niet langer tegenhouden en liet me op mijn zij vallen. Kathleen schoot in de lach, maar ik vond het verre van grappig. Na nog twee pogingen gaf Joost het op. Ik bleef morrend liggen.

‘Je moet het met een beetje liefde doen, Joost,’ zei Kathleen. Ze nam de riem over en bond hem vast aan de deurknop.

‘Kom maar Koosje, als je tien stappen zet, dan krijg je van mij een snoepje.’

Normaal laat ik me maar al te graag overhalen voor iets lekkers, maar dit keer was ik het zat. Wat dachten ze wel niet? Dat ze de controle over mij konden hebben? Ik, die haar hele kattenleven een vrije wil had gehad? Ik besloot het over een andere boeg te gooien. Langzaam kwam ik overeind. Kathleen lachte en moedigde me aan. Joost stond er afwachtend bij, met zijn handen in zijn zij. En toen gebeurde het.

Ik trok een sprintje richting Joost, rende twee keer om hem heen en vloog terug naar Kathleen, om wier benen ik ook een rondje rende. Daarna schoot ik onder de poten van de tuinstoel door. Joost bewoog naar voren om me tegen te houden, maar werd belemmerd door het touw om zijn benen. Hij verloor zijn evenwicht en nam Kathleen mee in zijn val. Uit zijn mond klonk een krachtterm. Kathleen gilde zo hard dat ik van schrik naar binnen wilde rennen, maar ik werd ruw tegengehouden door het strakgetrokken koord.

Om een lang verhaal kort te maken, de halsband verdween in een la en het koord gebruikte Kathleen als waslijn voor haar bh’s. Joost hield aan de valpartij een geschaafde knie over en dat was het. De rest van de week waren Joost en Kathleen beurtelings mijn kindermeisje. Een van de twee mocht relaxen en de ander hield in de gaten of ik geen gekke dingen deed als ik buiten was.

Ik maakte er het beste van. Het grootste deel van de tijd lag ik op het stoepje voor de deur, wat ik afwisselde met het scherpen van mijn nagels aan de boomstam die de rand van de tuin markeerde. En een paar keer per dag wandelde ik expres iets verder, voorbij de hoge bamboe-planten het bos in. Steevast lokte Kathleen me dan terug met lekkere hapjes, die met een ingehouden kattengrijns in ontvangst nam.

Alle verhalen terug lezen? Klik hier

Gerelateerde artikelen

Print Media Nederland

Uitgever van:

Weekblad deGouda
GoudaFM
GoudaTV



Volg ons op



Contact

Karnemelksloot 31
2806 BA Gouda

T 0182 - 322 456


E info(@)degouda.nl