Weekblad deGouda digitaal

Kat in Stad: Paniek

Ik was er al langer van overtuigd dat mensen in de stad minder relaxed zijn dan mensen op het platteland. Dat baseer ik op mijn ervaringen in mijn vorige leven op de boerderij. Toch kan het altijd nog erger. Sinds gisteren ben ik ervan overtuigd dat míjn mensen de grootste paniekzaaiers onder de dieren zijn.

Ik neem je even mee naar de volgende situatie, die zich gisteren voordeed. Joost en Kathleen zaten ogenschijnlijk ontspannen op de bank na een dag ‘hard werken’. Zo noemen ze dat urenlang zitten achter hun beeldscherm.

Op de lage tafel stonden twee koppen koffie met daarnaast twee piepkleine bakjes met m&m’s, de gele soort voor Kathleen en de blauwe voor Joost.

‘Zondigen’ noemt Kathleen dat.

Ik zat voor de bank op het kleed en keek mee naar het journaal.

Voor mij geen kattensnoepjes of zelfs maar een kommetje kattenmelk.

‘Consequent zijn’, noemt Kathleens dat.

‘Ongelijke behandeling’ mauw ik steeds, maar dat komt niet echt aan.

Op een zeker moment liep Kathleen naar de gang, waarna ik de toiletdeur open en dicht hoorde gaan. Joost kwam overeind en liep snel naar de keuken. Ik draaide me om en hield hem in de gaten. Je weet maar nooit.

Maar in plaats van mij te verblijden met een kattensnack, vulde hij zijn eigen schaaltje bij. Hij schudde gehaast met de blauwe zak. Een van de m&m’s stuiterde met een tikkend geluid op de houten vloer en rolde onder de buffetkast. Ik kwam in beweging en rende -best snel voor mijn doen- naar de kast. Voordat Joost het bolletje kon oprapen, maakte ik een happende beweging. Twee keer kauwen en weg was tie.

Nooit eerder gegeten. Wel erg klein.

‘Koosje!’ Joost keek me aan en schudde met zijn hoofd.

‘Dat is niks voor jou, joh.’

Ik likte om mijn bek, meer uit gewoonte dan dat ik het echt lekker had gevonden.

Joost liep hij terug naar de bank en ging zitten, terwijl hij een handje m&m’s in zijn mond propte.

Even later kwam Kathleen de woonkamer weer in. Ze kroop naast Joost en hij legde zijn arm om haar schouder. Kathleen vlijde haar hoofd in zijn nek. Het zag er best gezellig uit zo. Ik sprong op de bank enging naast Joost zitten.

 ‘Heerlijk om even niks te hoeven,’ verzuchtte Kathleen. ‘Het was een gekkenhuis op kantoor.’

Joost reageerde niet, maar keek mij onderzoekend aan.

‘Wist jij dat Koosje m&m’s lust?’

‘Hè? Je hebt haar toch niks gegeven?!’

‘Nee, natuurlijk niet, maar er rolde er een op de grond en die at ze op voordat ik er erg in had.’

Kathleen fronste even haar wenkbrauwen, maar herstelde zich.

‘Voor honden kan chocola dodelijk zijn, wist je dat? Voor katten niet, bij mijn weten.’

Ik likte mijn poot. Nee, natuurlijk niet.

We keken verder naar het journaal.

 

 

Een paar minuten later pakte Joost zijn telefoon. Met zijn blik half op de televisie veegde hij met zijn vinger over zijn mobiel.

‘O shit.’

‘Wat?’ Kathleen keek hem aan.

‘Katten mogen ook geen chocola. Sterker nog, het kan dodelijk zijn.’

Mijn wereld kwam tot stilstand.

‘O nee!’ Kathleen sprong overeind en ging op haar hurken voor me zitten.

‘Ze heeft een rare blik in haar ogen, Joost!’

Ik voelde een vage kramp in mijn buik opkomen en ging verzitten.

‘Mijn god, wat moeten we doen? En waarom heeft niemand ons dit verteld?’ Kathleen greep naar haar eigen mobiel.

‘Dat staat hier ook. Omdat katten normaal gesproken geen chocola aanraken.’

‘Ja, behalve Koosje natuurlijk weer.’ Kathleens stem klonk alsof ze ging huilen en ik had de neiging om mee te doen. Mijn laatste uur had geslagen en het was ook nog eens mijn eigen schuld.

‘Ik ga de dierenarts bellen,’ riep Kathleen. ‘Misschien is er nog iets aan te doen.’

Ja. Precies! Bel die kerel.

‘Wacht even,’ zei Joost. ‘Ik lees hier dat het afhangt van het aantal milligram chocola dat ze heeft binnengekregen. Even checken.’

Ik voelde mijn spieren een beetje ontspannen. Ik had maar een minuscuul bolletje op. Bij nader inzien had ik het nauwelijks geproefd.

‘Het was maar één snoepje.’ Joost veegde driftig over zijn scherm.

‘Ik lees hier dat 80 milligram cacao of meer gevaarlijk kan zijn voor een volwassen kat. De vraag is, hoeveel weegt één m&m?’

Kathleen rende naar de keuken en pakte de blauwe zak.

‘Deze zak weegt 340 gram. Maar hoeveel zitten er in vredesnaam in?

En wat is die zak ineens leeg.’

Joost zei niets en ook ik hield me stil. Boeien dat Joost zijn bakje voor de tweede keer had gevuld. Mijn leven hing aan een zijden draadje.

Joost had zowaar gevonden hoeveel bolletjes er in een zak zitten, wat één m&m dan moet wegen en hoeveel procent cacao er in melkchocolade zit. Daar liet hij een ingewikkelde rekensom op los. Na een paar spannende minuten was duidelijk hoeveel milligram cacao ik had binnen gekregen.

Kathleen keek Joost dankbaar aan.

‘Nu kunnen we de dierenarts bellen. Zet hem even op de speaker, Kathleen.’

Bij het horen van het woord dierenarts ging er een huivering door mijn lijf.

Ik vermande mezelf.

Kathleen deed haar verhaal.

‘Wat is haar gewicht?’ hoorde ik de stem vanuit de speaker vragen.

Joost en Kathleen keken elkaar aan.

‘Geen idee,’ zei Kathleen. ‘Wat weegt een volwassen poes normaal?’

‘Tussen de 3,5 en 4  kilo,’ klonk de stem.

‘Dan is Koosje zeker 5 kilo.’ Er klonk iets hoopvols in Joosts stem.

‘Perfect,’ zei de dierenarts tot mijn verrassing. ‘Ze overleeft het wel.

En nee hoor, we hoeven haar maag niet leeg te pompen.

Geef haar maar een aai over haar bol. En een echt kattensnoepje.’

Even later zaten we weer met z’n drieën voor de tv. Dit keer zat ik tussen

Joost en Kathleen in, met voor mijn poten een bakje met mijn

lievelings-snack. Joost en Kathleen aaiden me om de beurt over mijn rug.

Het was volmaakt.

‘Ik ben me kapot geschrokken,’ zei Kathleen. ‘Hadden we bijna geen Koosje meer gehad.’

Ik sloot mijn ogen en begon te spinnen.

Stelletje paniekzaaiers.

Gerelateerde artikelen

Print Media Nederland

Uitgever van:

Weekblad deGouda
GoudaFM
GoudaTV



Volg ons op



Contact

Karnemelksloot 31
2806 BA Gouda

T 0182 - 322 456


E info(@)degouda.nl